Ik weet het nog als de dag van gisteren. Een racegame van Ubisoft kwam bij me binnen, gebundeld met een stuk plastic waar ik de Wii Remote in moest klikken. Mijn Wii Remote veranderde in een stuur! Vanaf heden hebben we ook first party plastic.

En wel in de vorm van de Wii Zapper! Op de E3 beurs van 2006 wisten we al dat dit eraan zat te komen, want toen kregen we al een soort shotgun te zien. We hadden gedacht deze te kunnen gebruiken voor Red Steel, maar anderhalf jaar later, nu dus, ligt het speeltje pas op de markt. Dit gebundeld met een Zelda spin-off, Link's Crossbow Training.


Als stuk plastic, of met een duur woord 'peripheral', is je leven niet erg gemakkelijk. Door de een word je bestempeld als iets geniaals: "Wauw! Mijn Wii Remote is veranderd in een… schiet-iets!" Door de ander word je echter afgedaan als een stuk plastic. "Mehh… waarom heb ik dit nou weer nodig?!". Dan heb je de derde groep, waar ik tot hoor en wat mij de gemakkelijkste groep lijkt: je weet dat het een stuk plastic is, zo geniaal is het niet, maar het is wel leuk!

Het is veel leuker om met een 'lucht-stuurtje' te sturen. Met Guitar Hero ga je de controller niet gebruiken, want je hebt een gitaar. Schietspellen worden dankzij de Wii Zapper ook een stuk leuker, al vind ik het persoonlijk niet echt lijken op een geweer of pistool. De prototype was wat mij betreft een stuk genialer dan dit ding, maar dat mag de pret niet drukken dat we een schiet-peripheral hebben! En dat speciaal ontwikkeld voor games als Resident Evil: The Umbrella Chronicles, Ghost Squad en… Link's Crossbow Training!


Zoals Wii Play gebundeld zat met de Wii Remote en Wii Sports met de Wii zelf, krijg je bij aanschaf van de Wii Zapper de Zelda spin-off Link's Crossbow Training! In deze game is het de bedoeling om punten te scoren door middel van goed richten. Eigenlijk is het niets nieuws, maar een demonstratie game bij de Wii Zapper is altijd mooi meegenomen, en hij is nog leuk ook. Link's Crossbow Training bestaat uit drie spelmodes, namelijk de singleplayer, de multiplayer en de practice mode. De practice mode is puur om te leren richten, speciaal voor de nieuwe, onervaren Wii gebruikers die nog niet door hadden dat er een bewegingssensor in de Wii Remote zat.

De singleplayer is dan ook voor de meesten een stuk interessanter. Je hebt in de singleplayer een aantal campagnes met daarin steeds drie levels verwerkt. Vervolgens staat er aangegeven hoeveel punten je moet scoren om een medaille te halen. De punten van alle drie de levels worden bij elkaar opgeteld. Heb je het goed genoeg gedaan, dan scoor je dus een medaille en unlock je nieuwe campagnes.

Dan hebben we nog de multiplayer. Je kunt met maximaal vier spelers peilen wie het best overweg kan met de Wii Zapper. Echter, hier zit een groot nadeel aan. In Wii Play bestond één van de negen minigames uit het beschieten van blikjes, eenden et cetera. Een soort upgegrade Duck Hunt. Uiteraard was de minigame niet beter dan de NES klassieker, maar daar gaat het nu niet om. In de multiplayer mode van die minigame was het mogelijk om het tegelijkertijd tegen elkaar op te nemen in een soort shooting contest. Super natuurlijk, Wii Play mag dan niet als topper worden beschouwd, de game had zo zijn charmes en dat was er zeker één van. Link's Crossbow Training lijkt een gehele game gebaseerd op die minigame te zijn. De gameplay is wat uitgebreider, maar het principe is hetzelfde, en het mooiste vergeten ze dan mee te pakken.


In de multiplayer mode van Link's Crossbow Training moeten we het namelijk doen met een multiplayer waarbij we omstebeurt gamen. Heel vervelend voor speler vier, die moet gewoon drie rondes wachten totdat hij aan de beurt is. Zijn voordeel is echter wel dat hij weet hoeveel punten hij moet scoren om de nummer één te worden. Geen indrukwekkende multiplayer dus, maar dat het erin zit is natuurlijk wel een leukigheidje te noemen.

Een slimme zet van Nintendo is de toevoeging van de Zelda-sfeer. Het mag een goedkope marketing truc zijn, een bekende naam toevoegen aan een demonstratie game, het voegt wel een juiste sfeer toe waardoor je de game niet zomaar na één keertje knallen aan de kant legt. Het grafische stijltje en de muziek- en geluidseffecten zijn rechtstreeks van The Legend of Zelda: Twilight Princess gekopieerd, en ook de omgevingen zul je herkennen uit deze Wii topper van vorig jaar.

De omgevingen variëren van Ordon Village tot de Goron Mines en van Gerudo Desert tot Zora's Domain. Er zijn genoeg omgevingen om je een tijd mee te vermaken, ieder met een eigen doel. Zo zul je bij de ene gewoon goed moeten schieten, moet je bij de ander de omhoog gehouden bordjes zonder kruis erin kapot knallen of moet je met de Nunchuk lopen en een twintigtal vijanden afknallen. Het is niet constant hetzelfde. Ik zal niet beweren dat je tonnen variatie zult vinden in Link's Crossbow Training, maar het is niet zo dat het alleen maar bestaat uit knallen totdat je er bij neervalt.

Link's Crossbow Training is natuurlijk niet bedoeld als een serieuze game die mee probeert te concurreren met de vele najaarstoppers. Desalniettemin kun je met de aanschaf van de Wii Zapper dankzij Link's Crossbow Training al wel een leuk potje knallen. Een nette demonstratie die je om leert gaan met het fijne stuk plastic.